Również oferta firmy, w dziale „termomodernizacje budynków”, gdzie wymienione jest m.in. docieplanie ścian i dachów budynków jedno- i wielorodzinnych, ilustrowana jest m.in. zdjęciem szkoły.   

     3. Pismo wojewody mazowieckiego Jacka Kozłowskiego do Rady Miasta Sulejówek, wywołane pismem burmistrza. Datowane 3 lutego 2010 r., wpłynęło 8 lutego do Urzędu Miasta Sulejówek.       

     Szanowni Państwo, w związku z informacją zawartą w piśmie Pana Burmistrza Waldemara Chachulskiego z dnia 22 stycznia 2010 r. o prawdopodobnym prowadzeniu przez Przewodniczącego Rady Miasta Sulejówek, Pana Krzysztofa Gruzińskiego, działalności gospodarczej z wykorzystaniem mienia komunalnego gminy – zwracam się do Rady Miasta Sulejówek z uprzejmą prośbą o przeprowadzenie postępowania mającego na celu wyjaśnienie wskazanej w piśmie Pana Burmistrza sprawy. Organ nadzoru przekazując wspomniane na wstępie pismo do wykorzystania Radzie Miasta Sulejówek prosi o zajęcie stanowiska w przedmiotowej sprawie w nieprzekraczalnym terminie 30 dni.
     Jednocześnie przypominam, że zgodnie z przepisem art. 190 ust. 2 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (Dz.U. z 2003 r. Nr 159 poz. 1547 z późn. zm.) to rada gminy posiada kompetencje do stwierdzenia w formie uchwały wygaśnięcia mandatu radnego, o ile zaistniały materialno-prawne przesłanki do jego wygaśnięcia. Zakreślony w ustawie termin na stwierdzenie wygaśnięcia mandatu wynosi 3 miesiące od wystąpienia przyczyny wygaśnięcia. Mając na względzie przywołane przepisy uznać należy, że w razie potwierdzenia się okoliczności zawartych w piśmie Pana Burmistrza – Rada Miasta uprawniona będzie do rozważenia zastosowania środków prawem przewidzianych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem.
     W załączeniu: kopia pisma Burmistrza Miasta Sulejówek z dnia 22 stycznia 2010 r.  Z poważaniem – Wojewoda Mazowiecki Jacek Kozłowski.           

     4. Pismo przewodniczącego Krzysztofa Gruzińskiego do Rady Miasta Sulejówek – odpowiedź na zarzuty prowadzenia działalności gospodarczej z wykorzystaniem mienia komunalnego gminy. Datowane 18 lutego 2010 r., odczytane na LV sesji 19 lutego i stanowiące załącznik do uchwalonego na tejże sesji pisma rady do wojewody.

     Rada Miasta Sulejówek
     W imieniu własnym ustosunkowując się do zarzutów rzekomego prowadzenia przeze mnie działalności gospodarczej z wykorzystaniem mienia komunalnego gminy, do których to zarzutów nawiązuje pismo Burmistrza Miasta Sulejówek Waldemara Chachulskiego z dnia 22 stycznia 2010 r. oraz pismo Wojewody Mazowieckiego Jacka Kozłowskiego z dnia 3 lutego 2010 r. – na wstępie zaprzeczam tym zarzutom i kwestionuję ich zasadność. Nie może się bowiem ostać oparcie takich zarzutów jedynie na błędnych wnioskach związanych z wydrukiem ze strony internetowej  www.stalbud2.com.pl  (Dział Realizacje) informacji o termomodernizacji obiektu, elewacji 1200 m2 oraz dachu 1200 m2,w Zespole Szkół Nr 2 w Sulejówku.
     Mając na uwadze przepisy art. 24e  i  art. 24f  oraz art. 43 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591) o brzmieniu: „Art. 24e. 1. Radni nie mogą podejmować dodatkowych zajęć ani otrzymywać darowizn mogących podważyć zaufanie wyborców do wykonywania mandatu zgodnie z art. 23a ust. 1.” „Art. 24f. 1. Radni nie mogą prowadzić działalności gospodarczej na własny rachunek lub wspólnie z innymi osobami z wykorzystaniem mienia komunalnego gminy, w której radny uzyskał mandat, a także zarządzać taką działalnością lub być przedstawicielem czy pełnomocnikiem w prowadzeniu takiej działalności”, „Art. 43. Mieniem komunalnym jest własność i inne prawa majątkowe należące do poszczególnych gmin i ich związków oraz mienie innych gminnych osób prawnych, w tym przedsiębiorstw” – wyjaśniam co następuje:
     1.  STALBUD II Sp. z o.o. z siedzibą w Sulejówku przy al. Piłsudskiego 71 (05-070 Sulejówek) jest kapitałową spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, posiadającą osobowość prawną, działającą na podstawie art. 151 i następne Kodeksu spółek handlowych, wpisaną do Krajowego Rejestru Sądowego jako przedsiębiorca pod numerem KRS: 0000171223. STALBUD II Sp. z o.o. nie jest więc moją firmą, lecz odrębnym przedsiębiorcą jako spółka prawa handlowego, w której jedynie posiadam pakiet udziałów i jestem jednym z dwóch członków zarządu z funkcją – Członek Zarządu. Nie posiadam jednak samodzielnego prawa reprezentacji spółki, gdyż umowa spółki przewiduje reprezentację wykonywaną przez Prezesa Zarządu działającego łącznie z jednym z członków zarządu.
     2.  STALBUD II Sp. z o.o. prowadzi działalność gospodarczą polegająca między innymi na sprzedaży materiałów budowlanych i hutniczych, usługach w zakresie dostawy materiałów budowlanych, a nadto wykonawstwie robót budowanych i remontowych. Działalność tę spółka prowadzi w oparciu o mienie, w skład którego wchodzą zarówno nieruchomości – działka w Sulejówku, gdzie znajduje się siedziba spółki (oraz części składowe tej nieruchomości – budynki), jak również i ruchomości. Żaden ze składników majątkowych wykorzystywanych przez spółkę do prowadzenia działalności gospodarczej, nie należy jednak do mienia komunalnego Gminy Sulejówek.
     3.  Okoliczność, że na stronie internetowej spółki  www.stalbud2.com.pl, w dziale realizacje znajduje się informacja o Zespole Szkół Nr 2 w Sulejówku, wynika tylko i wyłącznie z okoliczności, że STALBUD II Sp. z o.o. w ramach prowadzonej działalności zapewniała tylko i wyłącznie dostawę materiałów budowlanych dla podmiotu/firmy wykonującej prace budowlane we wskazanej szkole gminnej. Nie ma natomiast żadnego związku funkcjonalnego ani celowego pomiędzy prowadzoną przez STALBUD II Sp. z o.o. działalnością gospodarczą a Zespołem Szkół Nr 2 w Sulejówku. Mienie bowiem tego zespołu szkół nie jest wykorzystywane przez spółkę w celu prowadzenia swej działalności gospodarczej, nie jest też wcale potrzebne do prowadzenia tej działalności. Całkowicie błędne i chybione jest więc stawianie mi zarzutów, lub spółce STALBUD II Sp. z o.o., iż prowadzę działalność (czy zarządzam taką działalnością) z wykorzystaniem mienia komunalnego gminy w sytuacji, gdy spółka której jestem wspólnikiem i członkiem zarządu, zapewniała jedynie dostawę towarów budowlanych na podstawie umowy sprzedaży firmie zewnętrznej, wykonującej prace budowlane w gminnej szkole. Ponownie podkreślam, że pomiędzy prowadzoną działalnością gospodarczą przez STALBUD II Sp. z o.o. a Zespołem Szkół Nr 2 w Sulejówku nie ma żadnego związku funkcjonalnego lub celowego. Szkoła ta nie jest bowiem w żaden sposób wykorzystywana w działalności spółki.
     4.  Okoliczność, że posiadam mandat radnego Gminy Sulejówek i jednocześnie jestem wspólnikiem i członkiem zarządu spółki kapitałowej, nie ma żadnego wpływu na wykonywanie tego mandatu i obowiązków związanych z tą publiczną funkcją. Moja działalność w ramach STALBUD II Sp. z o.o. nie uwłacza i nie przeszkadza funkcji, którą piastuję w Radzie Miasta Suljeówek. 
     5.  W niniejszej sprawie nie zostały naruszone przepisy art. 24e i art. 24f ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Zarówno moja działalność jako wspólnika i członka zarządu (bez samodzielnej kompetencji zarządzania) STALBUD II Sp. z o.o., ani też działalność gospodarcza STALBUD II Sp. z o.o. (jako odrębnego podmiotu – przedsiębiorcy) nie powoduje dla Gminy Sulejówek żadnej niekorzystnej aktywności i negatywnych skutków. Nie jestem także pełnomocnikiem/prokurentem, ani też przedstawicielem żadnego innego podmiotu, który prowadziłby działalność gospodarczą z wykorzystaniem mienia komunalnego Gminy Sulejówek. Nie prowadzę także takiej działalności w jakiejkolwiek innej formie wraz z innymi osobami. Żaden ze składników mienia komunalnego gminy Sulejówek nie jest w moim posiadaniu, ani też w posiadaniu STALBUD II Sp. z o.o. W żadnej też działalności, do wykonywania usług w jej ramach ani ja, ani STALBUD II Sp. z o.o. nie wykorzystuje mienia komunalnego gminy, czy to na jakiejś podstawie prawnej, bądź bez takiej podstawy. Ponadto w żadnych sytuacjach nie nadużyłem zajmowanego stanowiska publicznego. Pomiędzy sprawowaniem przeze mnie funkcji radnego i prowadzoną działalnością, nie występuje żaden konflikt interesów. Nie ma w tym zakresie żadnych zarzutów co do mojej bezstronności, czy uczciwości. Brak jest więc podstaw, aby orzekać o ewentualnym wygaśnięciu mojego mandatu radnego, ponieważ nie ziściły się konieczne ku temu przesłanki prawne i faktyczne. Z tego względu nie powinny mieć znaczenia żądne subiektywne „niepokoje dotyczące nieprawidłowości i łamania prawa” osób trzecich. Pamiętać także należy, że ograniczenie konstytucyjnej wolności prowadzenia działalności gospodarczej (art. 20 i 22 Konstytucji RP) może być uregulowane tylko ustawowo i nie ma tu miejsca na żadne dowolne odczucia i interpretacje osób trzecich.
     6.  Mając na uwadze okoliczność, że zarzuty wobec radnych – prowadzenie działalności z wykorzystaniem mienia komunalnego gminy były już w przeszłości wielokrotnie podnoszone, a tym samym były one także przedmiotem rozważań sądów administracyjnych, przywołać w tym miejscu należy następujące orzeczenia, potwierdzające moją argumentację:
     a)  Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 listopada 2004 r. OSK 882/2004 (LexPolonica nr 381799 ; ONSAiWSA 2005/4 poz. 85): ,,Z przepisu art. 24f ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) wynika, że wykorzystanie mienia komunalnego gminy, w której radny uzyskał mandat, musi pozostawać w związku funkcjonalnym z prowadzoną przez radnego działalnością gospodarczą i służyć tej działalności gospodarczej”. I dalej w uzasadnieniu: ,,Nie można również podzielić stanowiska Gminy co do naruszenia art. 24f ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd trafnie przyjął, że w stanie faktycznym sprawy organ nadzoru miał podstawy do oceny, iż radna nie naruszyła zakazu, o którym mowa w tym przepisie. Dyspozycja tego przepisu wyraźnie wskazuje, że wykorzystanie mienia komunalnego gminy, w której radny uzyskał mandat, musi pozostawać w związku funkcjonalnym z prowadzoną przez radnego działalnością gospodarczą. Inaczej mówiąc, mienie komunalne służy działalności gospodarczej prowadzonej przez radnego. Z reguły nie ma takiego związku, gdy radny prowadzi działalność gospodarczą w formie świadczenia usług dla innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą i ten podmiot wykorzystuje w swojej działalności mienie komunalne. W takim wypadku nie jest to prowadzenie wspólnej działalności gospodarczej z wykorzystaniem mienia komunalnego. Omawianego przepisu nie można rozumieć w ten sposób, że zawarcie umowy świadczenia usług przez radnego prowadzącego działalność gospodarczą na własny rachunek na rzecz innej osoby prowadzącej działalność gospodarczą z wykorzystaniem mienia komunalnego jest równoznaczne z prowadzeniem wspólnie z tą osobą działalności gospodarczej z wykorzystaniem mienia komunalnego”.
     b)   Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 kwietnia 2008 r. III SA/Wr 16/2008 (LexPolonica nr 2118883): ,,1. W art. 24f chodzi o ujawniony fakt rzeczywistego (realnego) prowadzenia działalności gospodarczej, dający się stwierdzić na podstawie obiektywnie występujących okoliczności faktycznych. Sam fakt posiadania ziemi i podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników nie może więc jeszcze przesądzać o tym, że posiadacz taki prowadzi działalność wytwórczą w rolnictwie, którą można dodatkowo zakwalifikować jako działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o swobodzie prowadzenia takiej działalności”. I  dalej w uzasadnieniu: ,,Zgodnie z ugruntowanym poglądem doktryny i judykatury „wykorzystywanie mienia gminy” dotyczy korzystania z tego mienia w ramach różnorakich stosunków prawnych, w tym także na podstawie stosunku dzierżawy. Najistotniejsze jest jednak ustalenie, że wykorzystywanie mienia komunalnego pozostawało w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej. Przepis art. 24f ustawy o samorządzie gminnym nie zabrania bowiem radnym korzystania z mienia gminnego. Stanowi on jedynie zakaz celowego wykorzystywania takiego mienia do prowadzenia z jego udziałem działalności gospodarczej”.
     Przewodniczący Rady Miasta Krzysztof Gruziński

     5. Pismo Rady Miasta Sulejówek do wojewody mazowieckiego Jacka Kozłowskiego, uchwalone na LV sesji w dniu 19 lutego 2010 r.

     Wojewoda Mazowiecki Jacek Kozłowski
     Rada Miasta Sulejówek informuje, że w dniu 19 lutego 2010 r. na LV sesji wysłuchała oświadczenia radnego Krzysztofa Gruzińskiego i przyjęła je do wiadomości. Jednocześnie Rada Miasta wnioskuje o wskazanie sposobu i trybu mającego na celu wyjaśnienia, czy nastąpiło naruszenie przez radnego artykułu 24e i 24f ustawy o samorządzie gminnym, wskazane w piśmie Burmistrza Miasta Sulejówek z dnia 22 stycznia 2010 r.
     Z wyrazami szacunku    

     Szanowna Rado, Szanowni Radni
     Pana Burmistrza poznawałem w pięciu aktach.
     Po raz pierwszy – kiedy po wygraniu pierwszych wyborów opowiadał mi, jak przyszedł do niego przedstawiciel grupy radnych Pan Rosołowski i zażądał działania zgodnie z oczekiwaniem tej grupy jako warunek popierania Burmistrza. Pamiętam tamto ubolewanie na bezczelność i niemoralność tamtej propozycji. Trudno było wtedy zrezygnować nowo wybranemu burmistrzowi z autonomii i niezawisłości w postępowaniu.
     Po raz drugi – kiedy w drugiej kadencji, wspólnie z innymi szanowanymi mieszkańcami miasta, gościliśmy Marszałka Województwa w Sulejówku. Spotkanie miało miejsce w restauracji „U Dziadka”. Padły tam słowa wyznania Burmistrza do Marszałka, że w poprzedniej kadencji przeprowadzono w Sulejówku trzy zamachy na jego życie i nasyłano funkcjonariuszy ABW w celu jego fizycznej likwidacji.
     Po raz trzeci – kiedy poszedłem po odwołaniu Wiceburmistrza Belki z pytaniem o powód tej decyzji, otrzymałem informację cytuję fragment: „a gdyby panu przyniesiono stertę pieniędzy, to co by pan zrobił. Może to była prowokacja a pieniądze znaczone?” Chcę w tym momencie zadać pytanie – czy fakt ten Pan Burmistrz zgłosił do organów ścigania?
     I tak przy okazji naszej współpracy, pamiętając te na pewno nieprzyjemne przeżycia Pana Burmistrza i współczując mu tamtych doświadczeń, dobrnęliśmy do jesieni 2009 roku. W sytuacji pierwszych pojawiających się nieporozumień wynikających z różnej oceny problemów miasta poznałem nowego Burmistrza:
     Po czwarte – jako człowieka który rezygnuje z propozycji rozmów z całą Radą w celu wyjaśnienia rozbieżności w ocenie sytuacji na rzecz rozmów z grupkami Radnych. Człowieka, który nie waha się do wykorzystania wszelkich możliwości do wpłynięcia na zmianę odmiennie myślących członków Rady. W moim przypadku był to szantaż zwolnienia mojej żony z funkcji dyrektora SP ZOZ.
     Po piąte – człowieka mściwego szukającego winnego stanu rzeczy (braku zmian w budżecie 2009) i szukającego zemsty. W ramach tej zemsty zaczęły się działania w poszukiwaniu haków nie tylko w obszarze publicznym związanym z Radą, ale również w życiu zawodowym i prywatnym. Pan Burmistrz w swoim odwecie przyjął metodę pisania donosów gdzie się da, do ludzi i instytucji, wszędzie tam gdzie mógłby znaleźć sprzymierzeńca w uzyskaniu osobistej satysfakcji. Donosy te oparte są na pozyskiwaniu informacji przez Pana Burmistrza i najbliższe jego otoczenie w Urzędzie Miasta, niejednokrotnie w drodze korupcji administracyjnej.
     Nieuchronnie nasuwa się pytanie, dlaczego fakt ten, mimo ułomności zarzutów, ujrzał światło dzienne dopiero po ostatnich głosowaniach, skoro urzędnicy i Burmistrz znali go od początku. Odpowiedź nasuwa się jedna!
     Zjawiska te prowadzą do nieodpartego wrażenia, że dumne miasto Marszałka Piłsudskiego ewoluuje w kierunku filmowych Wilkowyj z „Rancza”, a Burmistrz deprecjonuje swoją funkcję lokalnego męża stanu i staje się cynicznie rozgrywającym swoje małe interesy wójtem. Nie chcę szukać podobieństw do innych bohaterów, ale nasuwają się one bardzo silnie.
     Byłem na te działania przygotowany, ponieważ w kampanii do obecnej kadencji Pana Burmistrza miały miejsca brudne ataki oparte na pomówieniach i insynuacjach. W przypadku mojej osoby została mi okazana teczka, z której Pan Burmistrz odczytywał cytaty rzekomo moich wypowiedzi. W grudniu 2009 roku, w okresie najwyższego stresu w pracy Rady tej kadencji, Pan Burmistrz zamiast rozmawiać z całą Radą pozwalał sobie w spotkaniach z poszczególnymi Radnymi na dyskredytujące mnie pomówienia w stylu: siania postrachu, grozy i nieufności; wydawania poleceń opartych na szantażu Radnych; obciążenia mnie organizacją protestu przeciw budowie Pomnika Marszałka używając do tego TPS; organizowanie seansów permanentnego prania mózgów młodych Radnych; mszczenia się na wykonawcy Przychodni Nr 1 za rzekomy fakt niedokonywania zakupów w firmie w której pracuję; mszczenia się na firmie która buduje stadion za to, że nie wybrała firmy w której pracuję na podwykonawcę; zainteresowanie mojej osoby budową Przychodni Nr 1 jest spowodowane rzekomą chęcią otwarcia w niej mojej prywatnej apteki.
     Wzywam Pana Burmistrza do publicznego potwierdzenia tych zarzutów lub się od nich odcięcia. Oświadczam że każde z tych sformułowań jest insynuacją i pomówieniem i w momencie ich potwierdzenia przez Pana Burmistrza znajdzie się w sądzie.
     Ta sytuacja jest dla mnie porażką, bo obejmując funkcję radnego i przewodniczącego w 2006 roku kierowała mną chęć ograniczania sporów do warstwy merytorycznej. Marzyłem o spokojnie pracującej Radzie, która nie powiela wizerunku Rady poprzedniej kadencji. Rady, która otworzy możliwość działania Burmistrza w sprawach ryzykownych, ale wartych ryzyka (spółki Geotermia, EKO-Inwestycja), ale równocześnie obroni miasto przed pomysłami bardzo ryzykownymi jak Przychodnia nr 1 w technologii Izomax, Kogeneracji, elektrowni wiatrowych itp.
     Musiałem też dać odpór działaniom Pana Burmistrza zmierzającym do wasalizacji Rady. To te działania doprowadziły nas dzisiaj do sytuacji w której się znaleźliśmy. Ostrzegam jednocześnie, że jestem wyznaczony na pierwszego przeciwnika. Kto będzie następny, Panie Burmistrzu?
     Dzisiaj nie mam zamiaru prześcigać się w antydziałaniach, nie zamierzam się zniżać do poziomu bohaterów filmu „Ranczo” i oddaję się w ręce Rady.
     Krzysztof Gruziński

     7. Pismo burmistrza Waldemara Chachulskiego do Rady Miasta Sulejówek, datowane 26 lutego 2010 r. – odpowiedź na wypowiedź przewodniczącego Krzysztofa Gruzińskiego z LV sesji 19 lutego.

 ZOBACZ TAKŻE: Odpowiedź oraz kolejne pisma w sprawie